Agnieszkowy.

tylko brak jak łuna lęku w mej duszy się scieli twoich włosów czernią nocy na białej pościeli.

sklejasz mnie z kawałków ze strzępów z nieufności z nieczucia. moje ciało zamykasz na siedem spustów zachłanną czułością nie wyspowiadam się z ciebie nie poproszę o pokutę za grzech popełniony na krawędzi twoich ust...

Im jestem starsza tym mniej mam złudzeń. A jednak te ciepłe wieczory niosą z sobą tyle obietnic, że chętnie daję się oszukiwać. Wzrok..smak.. zapach spalin... odkręcona manetka.. Impresjonistyczny pejzaż mnie. Co roku ten sam. W tym roku spełniam marzenia...

kroczę tunelami twoich myśli całkiem telepatycznie bezuczuciowo.

jestem... chyba na nowo gotowa do pisania... sporo powstało pomiędzy. postaram się nadrobić. --- kurs uprzywilejowany. na trasie milczenia cudze twarze zjednoczone ze szkłem podmiejskim w atmosferze spalin kierowca amator dostrzega dzieci bez biletu bez grzechu ludzie z autobusu towarzysze zrezygnowani podróży niechcianej koniecznej...