Lęk...

Lęk obezwładnia...skraca życie,wypacza nasze relacje z innymi ludźmi,blokuje rozwój naszych związków;sprawia, że życie staje się przykre.

Boję sie życia...
boję się, że zostanę zraniona...że popełnię błąd...że zawiodę...
nie upłynęło dużo czasu, a stałam się żółwiem ukrytym wewnątrz ochronnej skorupki lęku...
I tak jak zółw mogę poczynić postępy tylko wtedy, gdy wychylę głowę na zewnątrz...

czy się uda?



Komentarze

  1. ~Magi22 lutego 2006 04:34

    Uda się Endzi ...wiem to ...... stokrotka podejmuje ryzyko otwarcia się pomimo tego,ze tak łatwo czyjś but może ją rozdeptać ...ryzyko otwarcia się jest mniejsze niż ryzyko zamknięcia się ....mniej szkodliwe ...(tonie ja wymyśłiłam ...ktoś mądrzejszy ode mnie to powiedział)Walczysz , pokonujesz lęk ...najlepszy sposób i ( najbardziej wkurzajacy mnie) działac pomimo lęku....

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Ł....25 lutego 2006 01:00

    lęk też jest potrzebny, no może Ty masz go troche za wiele.nie bój się życia, trzeba ryzykować, a tak przemija nam ono w 4 ścianach i nawet nie wiemy co straciliśmy :) odwagi

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej