pojedynek gigantów

jak dobrze być w miejscu gdzie czuje sie człowiek lekko, bezpiecznie....pięknie....
jak dobrze mieć dobre wspomnienia i kochanych ludzi u boku...
jak dobrze się nie bać i z uśmiechem na ustach przeżywac minutę za minutą...
jak dobrze kochać...
jak dobrze mieć za kim tęsknić....
jak dobrze żyć...


byłam w Łodzi....
widziałam kogoś niezwykłego....
uwaga!


tak tak:)
byłam na pojedynku gigantów:)
bolała mnie zuchwa od uśmiechania się...
kocham takie chwile...
marzenia moga się spełniać...ja to już wiem:)

Komentarze

  1. parolkat@op.pl7 lutego 2006 15:36

    Gratuluję. Mieszkasz koło Łodzi? Ja tam przyjadę niedługo.....anne-marie

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Angel268 lutego 2006 15:01

    nie mieszkam:)ale może kiedyś:)byłam u przyjaciół:)a Łodż...piękna jest....pełna tajemnic i radosci jednocześnie...

    OdpowiedzUsuń
  3. ~Magi21 lutego 2006 03:54

    nooo...piękna jest ..taki dziwny urok ma w sobie ....dużo czasu mi zajęło nim ja pokochałam ...:)Zapraszam Cię do Łodzi ...:PP

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej