nie wiem...

rozrywam paznokciami ciszę...
a co gdy jutro mnie nie bedzie?
czy ja krzyczę?

przecież milczę żelaznym milczeniem...

a przeciez niewinność...
moja niewinność...
zgubiła sie?
odfrunęła?
czy można ją tak po prostu zabrać?

czas przysyla mi priorytetem kolejną paczkę cierpienia...

płaczę po kątach...

  

Komentarze

  1. ~f.26 stycznia 2007 06:28

    zawiazuje supełek pamieci...jestem...też nie wiem...ale pokrzyczę ciszą razem z Tobą...wezmę cię za rekę potem i polecimy gdziec gdzie słońce jest jaśniejszepokaże ci lagunę szczęściai palme z beztroską głupota, na która bedziemy mogły sobie pozwolić...chodź...

    OdpowiedzUsuń
  2. ~patatajka27 stycznia 2007 12:02

    tez krzycze ale nikt nie slyszy ... nikt. skad tyle podobienstw ?czuje sie z toba mocno zwiazana aniolku, mimo tych wszyskich zatarrgow jakie nam towarzyszyly , mimo wszytko kocham cie i sie martwie Tule mocno ....

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej