u.m.i.e.r.a.m.

Umieram...
Czuję w sobie gorący oddech...
Słyszę go...
Kołysanka...
Każdy oddech , każdy kolejny unosi z brzucha w górę trochę bólu.
Coraz więcej.
Coraz wyżej.
Już jest w piersiach.
Już jest w gardle.
Już jest w oczach.
Cieknie po policzkach.
Jest dźwiękiem.
Boli...
Płaczę...
Wyję...
Obudziłam się.
Telewizor szeptał w sąsiednim pokoju.
Gwizdał czajnik z wodą na herbatę.
Nie chciałam Cię obudzić.
Nie.
Krzyczałam.
Długo, przeciągle, psio.

Wstałam.
Poszłam do kościoła.
Ksiądz trzy razy stuknął w konfesjonał. To już, pomyślałam, po wszystkim? Bógsię nie gniewa?
Nie.
Nie gniewa.
Przynajmniej ja nic nie słyszałam, nie mówił nic, ani słowa po­między"tak, córko?" do "in nomine Patri et Filii et spiritussancti"
Kościoły są zawsze ciche.
A stuk obcasów wypełnia je wibrującym echem...



  

Komentarze

  1. ~zawrocona15 kwietnia 2007 10:48

    smutny ten Twój blog. Przesyłam dużo pozytywnej energii.

    OdpowiedzUsuń
  2. angel15 kwietnia 2007 15:35

    taki jak ja....szczery po prostu...ale kiedys bedzie pięknie...naprawdę..ja w to wierzę.

    OdpowiedzUsuń
  3. ~Julia16 kwietnia 2007 09:08

    Zawsze kiedy zasypiamy - umieramy na "troche". A potem powracamy do rzeczywistosci zapamietujac czasami nasze podroze podniebne. I dobrze, ze wracamy, bo swiat naprawde jest piekny. Trzeba tylko uwierzyc w kolory. I tego Tobie zycze!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej