źle..żle..źle..

Pragnę odebrać sobie życie (...) O czwartej czterdzieści osiem, gdy odwiedzi mnie desperacja, powieszę się wsłuchana w oddech Osoby, którą kocham.

 

"...czasem trzeba zejść w wyobraźni do samego piekła, aby uniknąć tego w rzeczywistości "

 

Miałam wtedy 16 lat. W moim pokoju pachniało obiadem, który robiła mama, w kuchni stukały garnki, słyszałam szum wody w łazience - to mój tata mył ręce przed jedzeniem. Siedziałam na krześle przodem do okna, za mną kręciła się mała chrypiąca płyta Beatlesów -'Yesterday', o ile pamiętam. Moje przeczucie nie spadło z zewnątrz - było czymśw rodzaju wewnętrznej fotografii - jakiegoś światła, obrazu przyszłości. Zawsze będę samotna. Nie dam sobie rady z codziennością. Jestem Nikim, ale mam siłę i wyobraźnię. Nie będę umiała jej użyć do końca. Będę obiektem plotek i zazdrości. Będę bezradna wobec ludzi. Wykończą mnie własne emocje.

 

Chyba nic już nie myślałam, kiedy podeszłam spokojnie do okna i otworzyłam je. Gramolenie się na parapet było trochę niezręczne, ale już potem, kiedy stałam w oknie, kiedy patrzyłam z góry na ulicę, poczułam spokój i siłę. Całe napięcie odeszło. Wiedziałam, że to, co chcę zrobić, ma głęboki sens i jestjedynym wyjściem. Pamiętam nawet gołębia, który chodził po chodniku.Podeszłam bliżej krawędzi, a moją ostatnią myślą przed skokiem było to, czy gołąb zdąży uciec, kiedy spadnę. Wtedy mama zawołała mnie na obiad. Miałam już jedną nogę na zewnątrz i gdyby ktoś z przechodniów podniósł głowę, pewnie by krzyknął. Stałam tak jeszcze kilka sekund, cofnięcie nogi nie było łatwe. Ciężar ciała już był po tamtej stronie.

 

Siedziałam przy stole,przyglądając się rodzicom. Jedli zupę jakby nigdy nic. Nie wiedzieli, że właściwie nie żyję i nigdy się nie dowiedzieli. Nikt zresztą tego nie zauważył... Tak więc, bracie samobójco, ja nie żyję od 16. roku życia. Przeżyłeś mnie o rok. Askoro nie żyję, mogę wszystko - mogę się ośmieszyć, pokazać słabość i siłę, przyjąć kary i nagrody, mogę powiedzieć, co myślę, mogę robić rzeczy, których bym nigdy w życiu nie zrobiła. A co z moimWielkim Przeczuciem? Sprawdziło się co do każdego szczegółu. Nie patrz na zdjęcie. Jestem bardzosmutnym człowiekiem jak każdy samobójca. Ale też jako samobójczyni zrobiłam wiele rzeczy, na które nie odważyłabym się za życia. Wiele rzeczy, z których jestem dumna, czego i tobie życzę...

 

Skacz, a potem rób, co chcesz.

kryzys

 

2 tygodnie

 

przyglądam się

jak ciało sobie radzi

kiedy już woli do byciabrak

 

2 tygodnie

 

bez ruchu

w czekaniu

na ruch

na zwrot akcji

na ruch

powietrza

 

zapatrzyłam się

w nic

potrwało to

kilka dni

 

ścieram o ściany warstwę ochronną

na życie

 

/Sara Kane/