Brak tytułu

rozwarte nozdrze stawiam w poprzek wiatru...

wyczekuję każdego powiewu.

leniwie idzie jutro.

biorę marzenia jedno po drugim. opierają się... wyją dziko... płyną do światła...


człowieka można zabić.człowieka można rozciąć, rozłupać, złamać...


marzenia wypełniają centrum jądra...

wytyczają drogi kotom i lunatykom...

sterują wskaźnikami szczęścia...

nieważne są pieniądze.

nieważna śmierć i grawitacja.


jest środa... rozwarte nozdrze stawiam w poprzek wiatru... idzie nowe... zmiana jedna po drugiej bierze mnie... opieram się. wyję dziko. płynę do światła...


człowiek może zabić,rozciąć, rozłupać i złamać marzenie... człowiek może popełnić najstraszliwszą zbrodnię...


rozwarte nozdrze stawiam w poprzek wiatru... idzie nowe. wyczekuję każdego powiewu. tulę swoje marzenia. biegniemy razem przez ulice miast...

Komentarze

  1. ~flo15 sierpnia 2007 14:46

    Endżi, czy tak zawsze musisz?? tak poetycznie...a tak po udzku... żebym choziaz sie domyśliła o co chodzi??

    OdpowiedzUsuń
  2. angel16 sierpnia 2007 09:28

    Flo..kochana :)postaram sie napisac choć jeden post po ludzku :)special for you :)juz wkrótce :)ale Ty fajna jesteś :)

    OdpowiedzUsuń
  3. ~flo17 sierpnia 2007 13:35

    ja fajna???

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej