w.f.

pamiętam te moje przesiedziane lekcje w.fu na ławce z dziećmi  chorymi.
była Monika z wadą serca...
i Asia która miała 3 nerki...

był Krzysiu z krótszą nogą..i ja...nie wiem nawet jakiż to powód moja rodzicielka wpisała.

pamiętam jak jeszcze nie miałam zwolnienia...
powiedziałam że nie mam stroju.
pani od w.fu wzięła mnie do kantorka...lubiłam to miejsce...pachnące materacami i piłkami do koszykówki..pełnie różnych sprzętów, którymi tak chciałam sie pobawić..skakanek..hula-hopów...szarf...
Kazała zdjąć mi koszulkę...
nie chciałam...czuła...zdjęłam...
pręgi od magnetofonowego kabla były wszędzie...
wiedziała...
nie postawiła mi dwói za bark stroju...uratowała mnie przed kolejnym laniem...
jestem jej wdzięczna do dziś..

czułam się jakbym wygrała los na loterii...
"one way ticket..."
bilet w jedną stronę...


Mam ostatnio jakaś dziwną potrzebę wylewania wspomnień...
może mi będzie lżej...

nie dla litości wylewam...tak..dla ulgi...
  


Komentarze

  1. ~Julia24 października 2007 11:12

    Dlatego wlasnie Twoj przyszly dom musi byc inny. Musi, bo jestes silna, madra kobieta. A gdyby cos kiedykolwiek wydarzylo sie zlego- wiedz, ze nie bedziesz sama. I nigdy nie daj robic swym dzieciom krzywdy. Nawet w imie milosci. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~f.24 października 2007 15:37

    wylewaj... moze przezycie tego przetrawienie i wyplucie w końcu na pewno da ulgę... ja w to wierze Julia Ci pieknie napisala o domu... ja wiem ze twój dom bedzie piekny...juz go masz w samym środku serduszka :)

    OdpowiedzUsuń
  3. angel25 października 2007 17:54

    dziękuję Wam...

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej