dziś...

dziś jestem jak  nuta rzewna...
Nie wiem co się dzieje, chyba dopiero teraz zaczęłam łączyć fakty...
Robię rzeczy, których potem zupełnie nie pamiętam albo, co gorsze,
mówię coś jakby nieświadomie...
Rozmawiam z kimś, totalnie się zamyślam i odpowiadam mechanicznie,
tak jakby mój mózg potrafił się rozdwoić
i jednocześnie udzielać odpowiedzi i dumać...

nigdy nie pomyślałam, że nie będzie ze mnie emanować żadne uczucie...
a jednak...

sen o kąsających żmijach i uciekaniu...

  

Komentarze

  1. ~Agnieszka G.21 listopada 2008 11:40

    Wiele osób tak ma Aguś, tym bardziej tych, które doświadczyły przemocy. To takie wyłączanie się. Ja dziś "z automatu" wpisałam pin do karty, której nie używałam już bardzo dawno. W ogóle go nie pamiętałam, ręka wpisała, mózg pokierował. Nie czułam w tym siebie, świadomości. A pin się zgadzał. To w sumie dar, tylko pewnie uzyskany jako substytut, albo jakaś rekompensata. Jesteś normalna Aguś. Wszyscy jesteśmy. Ja też :)

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Szary21 listopada 2008 12:34

    Ja również czasami tak mam, nieraz nawet częściej.Czasami tak mam, że dałbym sobie głowę uciąć, że coś zrobiłem, a jak przyjdzie co do czego, to dana sytuacja nie miała wogóle miejsca....Czasami tak chyba ma każdy i nie jest to nic złego...tak myślę...Każdy chyba potrzebuje trochę się zadumać i chronić się od świata...Trzymaj się Angel.Pzdr

    OdpowiedzUsuń
  3. ~megi24 listopada 2008 00:42

    Aga to normalne dla tego, co przeżyłaś...znam to...wiesz szukałam leków ostatnio....myślałam ze zgubiłam je wściekłam sie bo to całe opakowanie....poszłam do lekarza ..wypisał nowe...znalazłam po 2 tygodniach leki w pudełku z herbata..Tule do serca Maleńka moja

    OdpowiedzUsuń
  4. ~Julia25 listopada 2008 16:41

    Prawie kazdy cos zapomina...O czyms mowi mechanicznie. Tak jest. Zajete mysli, zajete dlonie, rzeczy pozostawione wszedzie 0 czyli nigdzie. Tak bywa. I na szczescie to mija. Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej