spokoju...
Nie chcę myśleć, więc chyba nie chcę być...
Skupiam się na skurczonym żołądku i obolałym sercu...
Na tym żeby nie potknąć się, gdy uciekam z zamkniętymi oczami...
W gnijącą już zieleń i przyklejającą się do ciała noc...
czy...?
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)
Listopad jakis zrobil sie przygnebiajacy. Ale Ty musisz chciec BYC. Zyjesz nie tylko dla siebie. Nie wiem co poradzic ... Pomilcze.
OdpowiedzUsuń