dwie sprawy...

Pierwsza-mój pies przewrócił się na plecy boleśnie...
albowiem nawoskowałam podłogę nieco przedtem.
Nie żal mi go nic.
Najwyżej mało.
Pozbierał się:)


Druga- uniosłam głowę...bo zauważyłam pasemka czułości.
Zobaczyłam ludzi,którzy są gotowi mi pomóc i którzy rozumieją mój strach przed przyjęciem tejże pomocy...
A potem padało deszczem bardzo...
Kałuże wyschły szybciej niż łzy ...
Cielesność deszczem przemokła...
A może łzami...
Nie wiem...

Dojrzewam do siebie...
Dziękuję za wyciągniętą dłoń...
To tak bardzo wiele...
Chcę ją chwycić choć wciąż się boję...
Czas...jeszcze trochę czasu...
  

Komentarze

  1. szaryszaraczek@op.pl6 grudnia 2008 15:31

    Współczuję Ci z powodu Psa, to jeden z niewielu Psów, który od razu mnie polubił. Strach przed otrzymaniem pomocy jest spowodowany tym, że każdy z nas chce być twardym, pokazać światu, że nie potrzebuje..., że jest samo wystarczalnyJednak myślę sobie, że przyjęcie pomocy to wielka odwaga i pokazanie że jest się człowiekiem, a nie jakąś wyimaginowaną maszyną.Jest sporo osób, które Cię wspierają, zasługujesz na to, bo sama bardzo wiele robisz dla innych.Jeśli będziesz czuła się gotowa na przyjęcie pomocy, to napewno ją otrzymasz. Prawdziwi przyjaciele są gotowi zawsze.Pzdr

    OdpowiedzUsuń
  2. ~A6 grudnia 2008 18:38

    oj trzymam kciuki co sił za dobre decyzje :) dobre dla Ciebiekochana jesteś Aguś, przez wiele osób

    OdpowiedzUsuń
  3. ~nieobecna7 grudnia 2008 14:10

    Pasemka czułości tak teraz wiem dobrze je zauważać ,dobrze je mieć ,dobrze wiedzieć,że są .....Aga dziękuję za pasemko czułości:)

    OdpowiedzUsuń
  4. ~megi8 grudnia 2008 02:51

    Jestem z Tobą całym moim sercem.Pamiętam o 15.Przytulam do serca moja Maleńka

    OdpowiedzUsuń
  5. ~angel9 grudnia 2008 06:08

    Pies żyje...tylko przewrócił się:)Tak że z nim ok:)

    OdpowiedzUsuń
  6. ~angel9 grudnia 2008 06:09

    DZiękuję za to, ze jesteś ze mną...przy mnie..obok..blisko...

    OdpowiedzUsuń
  7. ~angel9 grudnia 2008 06:10

    To ja dziękuję Tobie za nie:)

    OdpowiedzUsuń
  8. ~angel9 grudnia 2008 06:10

    Trzymaj się i Ty Megulka:*

    OdpowiedzUsuń
  9. ~Julia10 grudnia 2008 17:24

    W takim razie- nie jest zle. A to juz bardzo dobrze. Trzymaj sie- jestesmy zawse zToba!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej