kisiel morelowy...

Kisiel morelowy i miliony myśli...
Zmęczenie i nieustanna walka o zrozumienie....
Przeżywam niemały dysonans poznawczy...
Godzina dwudziesta druga dziesięć...
...moje myśli stają na krawędzi...
...zamykają oczy...
...wykrzywiają usta...
...przechylają się na stronę śmierci.

I narodził się chaos...
..samopoczucie pt. "strzeż-się-tych-miejsc"..
czyli wszędzie czerń, smutek i zgryzoty...
...okruchy zapętlonych snów...

Garść złocistego piasku sobie przyniosłam..na sen..
Cała lepię się od tego szkaradnego, brudnego mroku  nocy...
Wiem,że nawet kąpiel
w najgorętszej wodzie
nie zmyje ze mnie
tej nieczystej ciemni..
bo to jest mroczność wewnętrzna...
bo to jest pustka.

...i wciąż nie ma w ogrodach ziół przeciwko śmierci...

  

Komentarze

  1. ~megi10 lutego 2009 01:39

    Już niedługo przytulę Cię do mojego serca. Spędzimy miły dzien...smutkowi powiemy sp***moja kochana Agus

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Szary10 lutego 2009 12:28

    3 maj się Angel, jesteś dobrą i wrażliwą osobą, cieszę się że masz dużo przyjaciół wokół siebie. Zasługujesz na to.Trzymam kciuki Pzdr.

    OdpowiedzUsuń
  3. kawowajulia@poczta.onet.pl1 marca 2009 06:46

    Dziekuje za "Kolysanke"- dzisiaj przesluchalam. Piekna ...A Tobie zycze takiego dnia, w ktorym smutek odejdzie i juz wiecej nie bedzie chcial powrocic. Dobrej niedzieli!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

kołysałam się...

Obraz
Nikt nie wie kiedy to się zaczęło... Tato lubił małe dziewczynki... malutkie... Lubił je rozbierać do naga..dotykać... Mama nic nie widziała..krzyczała na mnie ze jestem bezwstydna... Ja nie wiedziałam ze cos złego sie dzieje.. tato po prostu zawsze mnie rozbierał i kazał chodzić nago... Nikt nie wie kiedy sie zaczęło... Mama przygarneła mojego kuzyna..jego mama umarła... Pierwszy raz przyszedł w październiku... Moja mama mu pozwoliła..bo bał sie... Miałam 10 lat. dotykał tam gdzie nie powinien... a ja tylko płakałam.. czułam sie sparaliżowana strachem... W kolejne noce juz nie pytał mamy.. po prostu przychodził. Bardzo bolało... Miał wciąż nowe pomysły. Miałam w sobie kredki...trzonek latarki..kilka palców na raz... Krwawiłam... Błagałam by przestał... Zatykał mi usta...robiło sie tak ciemno... szeptał do ucha"jak ciocia sie dowie... pojdziesz do domu dziecka..albo do ojca"... bałam sie ojca...tak bardzo mnie bił... nie chciałam do niego wracać.. czułam się w potrzasku... Ni...
Czytaj więcej

Szarpię życie za brzeg listka...

Obraz
tak sobie ostatnio myślę... 10 lat wykorzystywania seksualnego... 3650dni... 3650nocy... przetrwałam te 3650nocy myśląc o samobójstwie... i to pomogło mi przeżyć... paradoks... Byłam tak zmęczona dźwiganiem ciężaru własnego ciała, że nie byłam w stanie umrzeć... ale myśl o samobójstwie dodawała mi sił... brak spójności... Bałam się piekła....nie zauważając, że od dawna w nim żyłam.. konsekwencja poszła w las. a ja razem z nią...    
Czytaj więcej

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej