Zrozumieć...

zrozumialabym to, zdolala to pojąć,

ten cały ból...tą rozpacz, te trudności...

gdybym posiadala klucz...

gdybym mogla zamknąć oczy i na chwilę umrzeć...

Znoszę ból,

ktory jest moim nieodłącznym towarzyszem przez całe życie.

Czasem, bliska omdlenia, wzruszam się na myśl,

jak to pewnego dnia ten pasozytniczy ból usmierci mnie

ale i sam siebie...

Komentarze

  1. ~Julia28 września 2009 14:24

    Zyj dlugo i szczesliwie. Dajesz radosc wielu ludziom. To nie tak, ze istniejemy tylko dla siebie. To, ze tutaj jestes- tez ma swoj sens. To, ze czytamy co piszesz, ze sie utozsamiamy, probujemy zrozumiec- wszystko jest po cos. Moze dzieki Tobie ktos bedzie lepszy? Moze ja?

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Angel2629 września 2009 06:38

    Julia,to ja dzieki Tobie staje sie lepsza,spokojniejsza,rozumiana. Lubie Cie. To dziwne,nawet Cie nie widzialam. Ale moja dusza tak dzwiecznie gra w rytm Twojej. Dziekuje Ci za to.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej