biało...

Czwartek rozmarzył się śniegiem...

...Milczę, bo milczysz...

...mijam wolne dni licząc na jutro...
A jutro dzieje się takie samo...
I znów w wyczekiwaniu mi mniej ładnie...
Sińce pod oczami intensywnieją niedospaniem...
Gdy już zasnę...śnią mi się znaki zapytania:
im więcej mnie tym mniej, czy odwrotnie...?
Sertralina...chemiczna reanimacja,
stawiająca na baczność leniwe przekaźniki...
A może wystarczy kubek melisy i słowa?

Na chwilę wychodzę...
Wrócę, gdy pozbieram siebie...
Gdy ogarnę nienazwane tlące się gdzieś w zakamarkach pamięci...
Zapachem, chceniem, rezygnacją, nadzieją...
Muszę mieć siebie...
Stąd dotąd i kawałek na potem...
Na czas przyszły niezapowiedziany...
Na wszelkie zbiegi nieobecności...



W rozpostarciu ramion jest tyle miejsca na łzy...

  

















Komentarze

  1. kawowajulia@poczta.onet.pl20 grudnia 2010 06:11

    Przede wszystkim trzeba miec wiecej miejsca- dla siebie. To nie jest egoizm. To tez jest rodzaj milosci. Ciesze sie, ze dane nam bylo sie spotkac ( zawsze mowie, ze technika jest przeklenstwem, ale i blogoslawienstwem ).

    OdpowiedzUsuń
  2. angel21 grudnia 2010 03:13

    egoizm w granicach rozsądku tez jest rodzajem miłości:)nie każdy posiada tą umiejętność...ja sie jej ambitnie uczę:)i ja sie cieszę ze dane nam było sie spotkać:)naprawdę:)bardzo...popatrz Jula..ile to już lat:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej