...Cichym być może...

Szczegół za szczegółem,
fragment po fragmencie...
troskliwie docieram do swego wnętrza...

Tak rośnie przestrzeń.

Powolutku próbuję spojrzeć dalej niż sięga ból...
Wygładzam ostre kanty...
przekraczam swoje własne granice..
chcę powiedzieć"tak"...
To wszystko.I nic więcej.
Opuścić przestrzeń...
Stać się przestrzenią.
Dać przestrzeń...

Temu co nadeszło.


PS.Uchroń mnie
od wszelkich zbiegów okoliczności
gdy wspomnieniem będę
blizny wygładź
pamięć przewietrz
w koniecznych przybliżeniach zapowiadaj siebie
cichym
być może...

Dziękuję Ci za Ciebie-aniołkowa S. :)

  

Komentarze

  1. kawowajulia@poczta.onet.pl20 grudnia 2010 06:16

    Sila tkwi w slabosci dmuchawca ( piekne zdjecie). Bo niby wiatr moze go zniszczyc, ogolocic z tego co posiadal -puchu i piekna , a jednak- dmuchawiec jest na tyle mocny, aby przetrwac - rozsiewajac swoja sile na cala lake. Wszystko jest po cos- tylko, ze my nie wiemy - po co? Byc moze po to, aby byc silniejszym? Aby umiec docenic dobra, jasna strone zycia? Aby byc jak dmuchawiec- silnym , pomimo slabosci? Dziekuje Angel, ze mnie odwiedzasz ( ja czytalam poprzednie Twoje posty, ale nie moglam komentowac, bo mnie "wyrzucalo". Dzisiaj sprawdzilam i wszystko dziala. Magia przedswiateczna trwa. )

    OdpowiedzUsuń
  2. angel21 grudnia 2010 03:11

    tak...dmuchawce mają taką właśnie magię w sobie..takie przesłanie(można mnie zniszczyć..ale nie pokonać:)))obrodzę wiosna po stokroć:)lubię Cie odwiedzać:)i tak już zostanie:)Ty tu..ja tam...kawa..wanilia...to dobre łączenie:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej