...dziś mnie więcej...


...świat bowiem jest moim afektem największym...
emocją najczulszą...
zwłaszcza taki słoneczny...
jakby nigdy...nic...

przekraczam swoje własne cieśniny spostrzeżeń...
za plecami zostawiłam trzęsawisko energiopijcze...
jestem dziś dla siebie...
nie ratuję świata...
nie pomagam innym...
otulam moje wnętrze strzaskane...

Nie jestem tylko bezimiennym załącznikiem do cudzego bólu...
Nie jestem tylko kołem ratunkowym rzucanym nieustannie
w czeluści ludzkiego cierpienia...
Jestem też Aga....
Mam uczucia...emocje...
Równie często jak inni cierpię...

Dziś dzień słońca...specjalnie dla mnie:)
na niebiesko...
o zapachu cynamonu:)
koła ratunkowe dla ratowania mnie samej...



    



Komentarze

  1. ~Julia31 stycznia 2011 17:45

    Czuje zapach cynamonu i kadzidel ( nie zapalalam kadzidel "od wiekow"-bo w domu mam alergika. Kiedys palily sie codziennie ... Ale sa. ) Dzien radosci.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~angel1 lutego 2011 03:58

    ja nie mogę sie bez nich obejsć..ale mój maż niespecjalnie je lubi:)pale wiec gdy go nie ma:)zapach i tak jeszcze długo się unosi:)a ja chłonę:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej