zbawienia cudownego-daj mi dzisiaj...

Kawa...tak kawa...
zbawicielka poranna...
kawa, kawa, kawa....taka czarna że aż chyba inteligentna...

Osłody mi trzeba na ten przepisywany z dnia na dzień poranek...

Jest gdzieś tam przestrzeń...
poza granicami wszelkiej namacalności...
a w niej
rysa
wyrwa...

Mnie nie da się ocalić...
Bo jak...?
Nikt nie zabierze ode mnie dreszczu obrzydzenia...
Ani brudu jego palców i oddechu nie ściągnie z mojej skóry...
Nie odda dziecinnej ufności...

Kawa...ratowniczka codzienności...


  




Komentarze

  1. ~Łobuz29 stycznia 2011 00:08

    dla każdego jest ratuneknależy mentalnie zmienić skórę jak wążbędzie nowa, nie tknięta, czysta i przyjemna bez złej przeszłości

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Julia30 stycznia 2011 05:00

    Kawa, napoj moj ulubiony. Pity w malych filizankach ( nigdych plastikowych kubkach, z maszyny odpada nawet ta, najpiekniej reklamowana). Zapach dziecinstwa i przyzwolenia na doroslosc. Bo kawe moga pic tylko dorosli. Teraz na ta "wielka chwile" czeka jedna z moich corek ( o dziwo, ta mlodsza). Nie moze doczekac sie kiedy "pojdziemy na kawe". "porozmawiamy przy kawie" i sama bedzie mogla ja zrobic. Rytualy przechodza z pokolenia na pokolenie. I chyba dobrze. Pijac kawe nie mysli sie o problemach. Mila chwila, w ktorej jest nam dobrze. Pozdrawiam Angel.

    OdpowiedzUsuń
  3. angel30 stycznia 2011 05:18

    zmieniam swą skórę...nie wiem czy ten proces węże boli..mnie bardzo...ale wiem..ze warto...że to cierpienie nie pójdzie na marne...nawet jesli czasem wątpię...

    OdpowiedzUsuń
  4. angel30 stycznia 2011 05:21

    dal mnie to zbawienie zapomnienia na chwilę maleńką..ale i przywołanie własnie wspomnienia dobrego...dzieciecego...kiedy to do sąsiadki biegłam zmielić kawę:)bo tylko ona młynek miała...i ta kawa tak pachniała...wracałam do domu...otwierałam opakowanie zmielonej juz kawy..i wdychałam...do dziś zawsze zanim wsypię łyżeczki magicznego proszku do kubka(ja z kolei kocham kubki...które objąć można obiema dłońmi:)zawsze wdycham zapach dzieciństwa ...tego dobrego...magicznego...

    OdpowiedzUsuń
  5. angel30 stycznia 2011 05:22

    poza tym..to u Ciebie jest kawiarnia myśli:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej