w błękicie...

zmęczyłam się nieco...
niosę dni i blado mi w błękicie...
jeszcze tylko ciszy wydrę parę słów...
złapię ją za każdy ze znaków zapytania...

...wszak przyszykowała mi je na wieczór...

a potem...
potem...pozwolę jej się rozsiąść we mnie...
pozbawiona"dlaczego"będzie wygodna...
...jak zawsze...

  

Komentarze

  1. ~Julia13 lutego 2011 18:58

    Cisza jest potrzebna. Jak jej nie ma mozna zwariowac. Jak jej jest za duzo- na pewno mozna zwariowac! U mnie dzisiaj bylo za cicho. Nie lubie takiej ciszy. Musze slyszec znany gwar. Pozdrawiam, U mnie juz jest glosno czyli wszystko wrocilo do normy.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~angel14 lutego 2011 02:33

    ..a u mnie cicho...ale tak cicho-dla mnie dobrze...tak, że można usłyszeć bicie swojego serca...i uchwycić moment kiedy łza spada na koc.gdy uśmiech to szelest:)Życzę ci Julio takiej ciszy:)ktora nie męczy..a koi:)

    OdpowiedzUsuń
  3. ~roksanna14 lutego 2011 05:31

    Cisza może być wygodna, ale i przerażająca, bo często za nią stoi...pustka. Cisza jest potrzebna, ale wtedy gdy rozumiemy się bez słów. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  4. ~angel14 lutego 2011 06:32

    ja zatem doświadczyłam ciszy kojącej:)bez pustki:)takiej..po prostu..na troche oddechu...witam Roksanko:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej