powrót do Sary...

Nie wiedzieć czemu poczułam pragnienie...
pragnienie Sary Kane....

Przecież masz przyjaciół.
(Bardzo długie milczenie.)
Masz wielu przyjaciól.
Co dajesz im od siebie? Musisz dawać im coś od siebie skoro się tak o ciebie troszczą.
(Długie milczenie.)
Co dajesz im od siebie?
(Długie milczenie.)
Co dajesz?
(Cisza.)`
--------
 

Komentarze

  1. ~Julia11 marca 2011 11:36

    Nie wiedzialam kim byla Sara Kane. Juz wiem ( dzieki " magicznej wiedzy " internetu. Zawsze jezeli czegos nie wiem lub nie jestem pewna- poszukuje, w ksiazkach takze). Wiem co zrobila, kim byla. Nie wiem co myslala i dlaczego tak postapila... Masz przyjaciol. Odejdz od Sary. Radosni ludzie to najlepsza droga do spokoju, wyciszenia mysli, do szczescia. Zycze Ci Angel, abys odnalazal taka droge i jasna strone zycia!

    OdpowiedzUsuń
  2. ~angel15 marca 2011 09:29

    Trudno mi zostawić Sarę...trudno zsotawić Sylwię Plath...to chyba to, o czym pisałam-przyzwyczajenie do cierpienia.ciągle we mnie istnieją ciemne zakamarki, w których śmierć czeka by mnie w nie zaciagnać.bronię się.ale gdy juz w takim zakamarkach jestem...tylko Sara mnie potrafi zrozumieć.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej