zmęczona.

jestem koszmarnie zmęczona...
staram się po prostu być...
tylko-aż tyle...
palę cynamonowe kadzidełka,
pomarańczowe świeczki...
i staram się jak najmniej myśleć.

"niedługo byłabym mamą"kołacze się po mojej głowie..
wymazać, zresetować, ukryć.
nie istnieje"teraz"...

kiedyś siebie ocalę...
ale dziś jestem zmęczona...


  



Komentarze

  1. ~marek13 grudnia 2011 23:27

    Łatwiej zresetować przeszłość, postarać się choć częściowo powycinać kadry złe. Bez teraźniejszości , bez tu i teraz ciężko jest oddychać. Nie żyć wspomnieniami, lecz o nich pamiętać, chyba tak łatwiej funkcjonować .

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Angel14 grudnia 2011 01:20

    własnie w tym cały szkopuł, że ja o tym doskonale wiem...i bardzo bym tego chciała. wiele rzeczy wciaż jest bardzo świeżych(przez takie ż?:), wciąż żywych tak bardzo, nie pozamykanych,nie przeżytych do końca. stąd ten ból. i stad problem z "tu i teraz".zbliża sie jakaś tam data, która nie pozwala być tak po prostu w teraźniejszości.ale wiem,że ta data niedługo minie...może wtedy bedzie mi łatwiej.żałoba trwa ponoć rok...nie wiem tylko czy rok od straty dziecka, czy rok od momentu kiedy miałabym je urodzić.

    OdpowiedzUsuń
  3. ~Julia17 grudnia 2011 19:21

    Nie moge napisac, ze wiem co czujesz, bo nie wiem. Ale wiem, ze jednak terazniejszosc jest wazna. Przeczytalam Twoja odpowiedz komus komentujacemu. Musisz dac sobie czas. Wierzyc, ze bedzie taki dzien, gdy male raczki beda wyciagniete wlasnie do Ciebie. Zycze Ci tego z calego serca.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej