być sobą...

Trudno przetrwać będąc sobą...
kiedy z każdej strony kąsają mnie po kostkach
przeróżne oczekiwania.
zmieniają się kilkakrotnie w ciągu dnia...
a mi nie pozostaje nic innego,
niż z wyćwiczonym sprytem i gracją jednocześnie
wyskakiwać z jednego kostiumu i wciskać się w kolejny...

Osobiste teatry...
Rozczarowania...
Zmęczenie...

Zabieram wiec siebie..i wychodzę do lasu.
Oglądnąć spektakl spokoju i ciszy.

  

Komentarze

  1. ~Julia19 października 2012 10:49

    Piekny ten Two j las Angel ... A ja ostatnio doszlam do wniosku, ze ludzie wciaz bawia sie w udawanie zycia. W pracy - udaja, ze pracuja i ze ich to interesuje, w domu- udaja,ze sa rodzicami, dziecmi, sasiadami ... Mello nazwal to snem. Ludzie ponoc sniac wychodza za maz, sniac plodza dzieci, a pozniej je we snie wychowuja. Jakkolwiek to nazwac to wlasnie patrzac na swiat- odczuwam podobnie. Trzeba sie przebudzic, aby wiedziec po co sie jest tu i teraz. Tez poszlabym na spacer do takiego lasu ...Ale u mnie jesienna przyroda-preriowa ...Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. angel27 listopada 2012 06:01

    ja mam za to wrażenie,że wiekszosci ludziom wszytsko zbyt łatwo przychodzi.dlatego nie potrafią docenić tego co jest.co mają.i udają.bo się nudzą...bo są niezadowoleni.trochę walki..cierpienia..i cały swiat zmienia sens.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej