nadmierność.

zastanawiam się nad moją nadmiernością.
nadmiernie rozwinięta wrażliwość.
nadmiernie rozwinięta pamięć.
nadmiernie rozwinięty instynkt macierzyństwa.

po co mi to.

łatwiej byłoby bez.

Komentarze

  1. ~gominam1 listopada 2013 10:14

    latwiej by bylo bez. ale ta twoja nadmiernosc sprawia, ze jestes tym, kim jestes. kochajacym czlowiekiem. pozdrawiam cieplutko.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Julia6 listopada 2013 17:05

    Moze latwiej byloby "bez", ale wtedy TY nie bylabys soba. Bylabys jak wiele niewrazliwych, ktore za wiele nie pamietaja, bez rozwinietego instynktu macierzynstwa. Czasami nadmiar moze byc ciezarem, ale tez blogoslawienstwem. Dzieki Tobie ludzie inaczej patrza na swiat, sa zwyczajnie lepsi. Dzieki Angel !

    OdpowiedzUsuń
  3. angel267 listopada 2013 03:52

    cieszę się, że jesteś Julia.
    wiem,że kiedyś będzie nam dany spokój...
    nie ten z zewnątrz...ale ten wewnętrzny.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej