"Od jakiegoś czasu zauważyłam, ze się duszę. Najpierw tylko we wtorki, potem co drugi dzień, a teraz ciągle, nawet w niedziele. Ja potrzebuję przeciągu, szerokiej skali, czynów ogromnych."
/Agnieszka Osiecka/


Wyostrzone zmysły utrudniają mi trwanie.
Serce pęka tak głośno.
Mózg szumi pracą trybów i trybików.
Dym papierosa wydychany z płuc świszczy niewspółmiernie do chwili.
Tabuny słów zatamowane na granicy gardła przeciskają się..krzyczą...wyrywają...
Nocą słyszę jak umierają żółte tulipany w niezgrabnym, starym wazonie...
Krzyczą niknącym chlorofilem i zapachem roślinnej śmierci...
Pocieram dłonie i krzeszę z nich resztki dnia...
Triticco na sen i kilka kartek książki.
Zanim zasnę sny ustawiam karnie w szeregu...
a one bronią się zapominaniem...


Komentarze

  1. ~Julia11 marca 2014 18:31

    Znam te " wyostrzone zmysly " .... Dzisiaj spalam 2 godziny a pozniej- praca,obowiazki, dom I znow obowiazki...

    OdpowiedzUsuń
  2. angel2621 marca 2014 08:19

    Nie da się tak na dłuższą metę..własnie tego doświadczam...wraz ze zmęczeniem spada moja ochrona ..każda...
    łatwo mnie zranić..wykorzystać...skrzywdzić.

    nie chcę już tak.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej