odkopane.

Od dwóch tygodni nie bywałam w
świecie.

Od dwóch tygodni ...

Cztery ściany,
klucz, niedopałki
I bezładny stóg
książek u wezgłowia.

Od dwóch tygodni ...

I wcale nie narzekam,
Że nie wiem,
kto komu wydał wojnę,
Kto kogo znieważył
językiem,
milczeniem,
bądź okiem.

Od dwóch tygodni
nie znam wielkich potyczek
na szpady języka
i bagnety pióra.

Jestem nareszcie
poza polem wyścigowym.

Więc nic dziwnego,
że ułaskawiam
nawet fizyczny,
tępy ból.

Komentarze

  1. ~Julia19 marca 2014 02:19

    Nie moge sobie na to pozwolic. A tak chcialabym miec czas " tylko dla siebie". Bedzie - pod koniec marca. W sumie tydzien. Ciesze sie ta mysla ...

    OdpowiedzUsuń
  2. angel2621 marca 2014 08:16

    ja porządkuję i próbuję znalezc choc jeden dzien...

    teraz..gdy moje ciało odmawia mi posłuszeństwa, dociera do mnie jakie to wazne.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej