przeglądania pamiętników ciąg dalszy...

Nie mów proszę,
że jestem brudna.

Szorstka żywica
płynie po moich stopach.

Naprawdę nie jestem czyjaś.

Nie umiem odbierać słów
odbijających wspomnienia.

Słyszałam o ludziach,
którzy zaklinają szczęście.

Zabierzesz mnie tam?

Komentarze

  1. ~Julia19 marca 2014 02:21

    Ludzie, ktorzy zaklinaja szczescie ... Sama chcialabym takich spotkac. Poki co- cierpie. Troche ...

    OdpowiedzUsuń
  2. angel2621 marca 2014 08:13

    skad cierpienie...
    kiedy Cię gdzieś odnajdę...?
    gdzies gdzie to cierpienie będziesz wylewać?
    nie trzymać w sobie?

    OdpowiedzUsuń
  3. ~Julia21 marca 2014 20:47

    Chce pisac, ale wciaz brakuje mi czasu lub dostepu do wlasnego bloga. Mam pol godziny przerwy w pracy - pisze w aucie w zeszycie ( brak internetu) . W domu wciaz nie mam czasu na to by " odblokowac" " Kawiarnie" lub zrobic cos nowego. Musze odpoczac. Koniecznie.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej