domek...

miałam kiedyś taki domek.
całą zimę(mimo,ze ją kochałam) czekałam na lato...żeby już móc go rozłożyć...
w środku było duszno...
ciężko było wytrzymać z gorąca...
ale to był mój domek.
kolorowy.

przesiadywałam w nim ile tylko mogłam.
zabierałam zeszyt...kredki...
i zamykałam się w"moim domu"...
słyszałam jak przy otwartym oknie z mojego prawdziwego domu niosą się krzyki taty...
a ja miałam swój domek.
duszny.
ale bezpieczny.
byłam pewna ze on ma taką moc..
która nie pozwoli wejść do niego nikomu,kto mógłby mnie skrzywdzić.

miał.
nigdy nikt kto do niego wszedł nie zrobił mi krzywdy.

Tato w ataku złości połamał mi go i spalił dwa lata później.