na wskroś...

przebijam swoje"ja na wskroś
czekaniem...
A ja mam ochotę biec ile sił w nogach...

Naderwanymi skrzydłami trzepocę z całych sił...
Dynamika maskuje to pęknięcie widoczne tylko dla mnie, które wewnątrz mnie położyło się cieniem...

Zapewne wiecznym...
Wiecznym, niewidocznym...

Do środka chowam to z czym się borykam...

Środek trawią rozżarzone węgle, choć na zewnątrz lśnią w słońcu me skrzydła, z których spokój i radość spływa na tych wokoło...

Ciężko mi się na kimś wesprzeć.
Pieprzona Joanna Darc.

fdee86af32fd924977a6c3af6ab140f3

Komentarze

  1. ~Julia19 czerwca 2014 17:32

    Prawdziwe, piekne slowa I takie tez zdjecie ... Rewelacja. Czy wiesz, ze wiele lat temu dostalam kamien . Szary, gladki ... Gdy sie przyjrzysz- zobaczysz, ze jest w ksztalcie serca ... Ten, kto mi go dal- mial wlasnie takie serce ... z kamienia. Minely lata I zupelnie inaczej patrze na wiele spraw. Na kamien takze ...

    OdpowiedzUsuń
  2. ~angel2619 lipca 2014 12:36

    jak perspektywa zmienia ocenę sytuacji...kiedyś to serce było oznaką nieskończoności..trwalości..dziś...braku uczuć...

    to tak jak ze skrzydłami...niby piękne..niby ddo latania...a naderwanymi można tylko machać w bezsilności....

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej