nie tak dawno temu...
Stale budzę się koło tych samych pragnień
nie mogąc ich dotknąć
nakrywam się
po sam czubek ironii.
nie mogąc ich dotknąć
nakrywam się
po sam czubek ironii.
czy...?
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)
... Niech moje milczenie bedzie odpowiedzia. No bo co tu pisac ....
OdpowiedzUsuń