Gdzie to jest?
Codzienne zmagania z obłędem
prowadzą do nikąd...
Wiesz gdzie to?
To takie małe miasteczko
domyślnego bólu...
prowadzą do nikąd...
Wiesz gdzie to?
To takie małe miasteczko
domyślnego bólu...
czy...?
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)
dlaczego domyslnego ?
OdpowiedzUsuń:))))) Już jestem. Wymęczona, ale jestem :)
OdpowiedzUsuńHejka! Jestem na twoim blogu pierwszy raz, ale to wcale nie oznacza że ostatni :D Lubisz czytać opowiadanka o.... - wpadnij do mnie to zobaczysz http://stronka-aniji.blog.onet.pl, byłoby mi bardzo miło gdybyś dodała mnie do swoich linków :*
OdpowiedzUsuńhej...miło mi iż Ci się tu podoba...na pewno obejrzę Twoje opowiadania...Prośby z linkami nie uwzględnie:)nikogo nie dodaję do linków...sciskam mocniasto...
OdpowiedzUsuńbo z bólem tak to jakoś jest...jesli nie jest fizyczny...i mocno odczuwalny...jest domyślny...gdzies z wnętrza...niewiadomo gdzie...nie wadomo skad i kiedy przybędzie....taki domyslny...
OdpowiedzUsuńmam nadzieję ze z sykiem wszystko ok?skoro uśmiech mi przesłałas to domniemam że jakoś się poukładało...pozdrawiam cieplutko...
OdpowiedzUsuń