dziękuję K.

napisałam do Ciebie smsa...

Absurd to zawieszenie umysłu.A przecież umysł ma obowiązek bezustannie produkować tylko sensy...Sens staje się prawdopodobny poprzez wysiłek z jakim
do niego dążę, poprzez aktywność zawsze z trudem przezwyciężającą skłonność do intercji i lenistwa.

To co jest trudniejsze-jest prawdziwe.
Coś jest prawdziwsze niż nic.


zrozumiałam co napisałam dopiero po jakimś czasie.
dokładnie się temu przyjrzałam.

dziękuje K...że pomagasz rozumieć..zagłębiać się w siebie..., że sprawiasz iż potrafię odnajdywać siebie...
wystarczy pomyśleć o Tobie...i zawsze znajdę cząstkę Agi...
znajdę i odłożę na swoje miejsce...
odnaleziony kawałek puzzla...dopasowany do brakującego pola na stoliku duszy...
  

Komentarze

  1. ~Julia24 października 2007 11:15

    "Stolik duszy..."- piekne okreslenie. Bo my to wlasnie takie pogubione "puzle". Wciaz sie szukamy i dopasowujemy.Czasami nie ten rodzaj puzli, inne miejsce, zly kolor- i juz cos zgrzyta. A jak trafisz na wlasciwe miejsce- bedzie Cie czekala radosc i ulga, ze masz to, co tak dlugo szukalas. Ja tez odnalazlam swoje puzle, moje miejsce i czuje sie tutaj wyjatkowo dobrze.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~angel2624 października 2007 14:41

    tak jakoś mi ta metafora wpadła zupełnie bezwiednie w czeluści umysłu...dzięki Julio...kawowa:)ciekawe czy są kawowe puzzle:)

    OdpowiedzUsuń
  3. ~Julia24 października 2007 15:10

    A wiesz, ze to sprawdze! Lubie kawe i pijam ja codziennie ( rano i pozniej kolo 1pm). To taka tradycja wyniesiona z domu "trzech pokolen kobiet ".

    OdpowiedzUsuń
  4. ~f.24 października 2007 15:35

    puzzle sa nawet czekoladowe :) ale ty jestes fajna :) nic dziwnego ze masz takich fajnych ludzi koło siebie :) nawet ja sie przyplatałam ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. angel25 października 2007 17:56

    Flo..Ty sie nie przyplątałaś:)Ty po prostu sie znalazłaś :)zabrzmiało trochę sekciarsko...ale co tam :)

    OdpowiedzUsuń
  6. ~f.26 października 2007 02:35

    buahahahaha dziekuję :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej