cisza...

Cisza podziałała na mnie przygnębiająco..

Nie ta na zewnątrz...ale ta co byla we mnie samej...

 

 

szukam sobie

miejsca

miejsca i przestrzeni

z którą mogłabym sie utożsamiać

 

póki co

jestem jak ciągle

przesadzany kwiatek

 

raz w zbyt obszernej

to znów w za ciasnej

doniczce

 

nie mam korzeni...

Komentarze

  1. ~Julia16 listopada 2007 10:13

    Zawsze korzenie mozna wyhodowac a pozniej zapuscic. I miec takie miejsce na ziemi, gdzie nawet w myslach bedziemy mogli powrocic. To miejsce ma kojarzyc sie z cisza, spokojem, miloscia, przywiazaniem. Zycze Ci, abys taki kawalek nieba na ziemi odnalazala. Pozdrawiam jesiennie.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~sinus16 listopada 2007 13:56

    korzenie sa zlewrywam wiec jetworze nowe lecz nie mogebo wciaz stare sa na glowie

    OdpowiedzUsuń
  3. ~f.19 listopada 2007 06:39

    wiesz...kwiaty bez korzeni tez rosna i kwitna pieknie... do czasu co prawda... wszędzie tam gdzie jesteś, byłąś jest Twoja cząstka- czasem mniejsza czasem większa...ale jest :*

    OdpowiedzUsuń
  4. ~Olsa27 listopada 2007 20:57

    ściskam Cie cieplutko, czasem dobrze jest posłuchać ciszy może coś szepce ważnego

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej