..do mety...

wczoraj został przesłuchany ostatni świadek..jeśli dowiozą na czas akta-28go będzie zakończenie przewodu sądowego.potem wyrok.

czuję spokój...

czekam na koniec.

wygrałam...z przeszłością..z demonami...z wizją oprawcy jako "wszechmocnego"...

ja jestem silniejsza...

i to jest cudowne...

za niedlugo będe pojawiać sie częściej:)

  

Komentarze

  1. kawowajulia@poczta.onet.pl25 lipca 2010 10:30

    Ciesze sie, ze bedziesz czesciej tutaj. Trzymam kciuki, aby wszystko dobrze poszlo i aby wreszcie skonczyl sie ten koszmar przeszlosci. Bedzie dobrze, a wtedy zakwitnie Male Szczescie!

    OdpowiedzUsuń
  2. emik69@op.pl26 lipca 2010 07:28

    gratuluję,i zazdroszczę Ci (w dobrym tego słowa znaczeniu) odwagi, determinacji, wytrwałości i cierpliwości,ale niewątpliwie zostaniesz nagrodzona, bezcenną nagrodą: wolnością i spokojem ... i szansą na normalne życie.pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej