spokój gwałtowny:)

 

Zaczynam się układać w całość...

Pokawałkowana ostatnio codzienność

nabiera realnych kształtów normalności i stabilizacji,

której od dawna było mi brak...

Dobre rzeczy,

dobre słowa

i dobre wiatry wtargnęły w mój dzień,

tak  delikatnie i niespodziewanie...

Minuty biegną spokojną gładkością,

tak jak ja.

Za dobrą monetę biorę to, co mnie spotyka

i po raz kolejny odkrywam,

jaką magiczną moc ma uśmiech.

Tak naturalnie i po prostu układa się na mojej twarzy...

Odkrywam,jak mi dobrze, gdy uśmiecham się w przestrzeń

i sama dostrzegam blask we własnych oczach...

Pełnia we mnie i przypływ radości z chwil...

Nawlekam je na sznurek, komponując naszyjnik

pozytywnych zdarzeń.

Spontaniczne,miłe gesty zupełnie obcych ludzi

są tak radośnie zaskakujące...

Tak samo, jak para wydostająca się z ust

przy  wydechu w drugą godzinę nocy,

jak to poczucie, że gdziekolwiek się jest,

to jest się u siebie, wśród swoich.

W takich zwykłych dniach,

takie proste rzeczy smakują, jak pierwsze truskawki w roku,

jak karp w wigilię,

jak pierwsze muśnięcie ust, których się pragnęło..

Radość we mnie drga jak poruszona struna...

23.09.2010zostanie ogłoszony wyrok.obrona wnioskuje o 8 lat pozbawienia wolności bez możliwości wyroku w zawieszeniu i wcześniejszego zwolnienia warunkowego.