poplątane nitki dni...

Wczoraj słonko piekło zbyt mocno...
tak mocno..że wieczorną burzę przyjęłam z ulgą...
Owinięta w letnie krople wybrałam się na spacer po ciepłych kałużach...

Cisza myśli...przerywana szelestem oddechu...

Czasem złoszczę się na siebie za powracanie do wspomnień...
wszak przeszłość niewiele ma do zaoferowania teraźniejszości...
a jednak w jakiś przedziwny sposób przedzierają się
nitki z kiedyś...
do tkanego dywanu życia z teraz...
smutniej mi wtedy...
i zal bardziej...
czasem źle...

ale może te nitki są jakoś potrzebne do całości...?
  

Komentarze

  1. ~niepokonana8 lipca 2012 05:21

    Większość powie, że do całości niezbędne są wszystkie nitki...ja mówię, że wiara, nadzieja i wola walki czyni cuda. Odetnij nitki, które sprawiają, że nie możesz oddychać. Nie są Ci potrzebne. :)Ściskam Cię i przytulam.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Julia8 lipca 2012 18:11

    Nitki nie moga nas krepowac. Nie moga zatrzymywac, ani sprawiac iz dalej nie pojdziemy. Na nitki nawleka sie najpiekniejsze chwile i wspomnienia. Kiedys mowilam, ze na nitke nawlekam perly codziennosci. Takie zwyczajne, a jednoczesnie niezwyczajne cudenka. Patrzac na nie dzien nabiera sensu. Jest wtedy dobrze. Tbie Angel tez zycze takich dni pelnych perel. Pozdrawiam Cie!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej