I nijak nie ubierzesz w słowa tej zimy,
która nie przemija....
Nie pogodzisz lodu z zieloną polaną,
nie wyrzeźbisz płatkiem śniegu
promiennych zacieków na swojej brudnej szybie...
Wewnętrzne zamarzania ..
jak wieczna nieustająca nauka chodzenia
po wnętrzu nieskończoności...
Kiedy wartość średnicy Ciebie
równa się wartości tej jednej liczby,
której nie policzysz.
 
Trudno Ci stanąć ze sobą twarzą w twarz... 
Trzy przecinek czternaście i tak dalej...
 
Nie biegaj.
Nie ma sensu... 

Komentarze

  1. ~P.3 lutego 2014 12:15

    To taki rodzaj zimna, który nie przemija, niezależnie od pogody ... Niech świadomość, że nie jesteś sama, ogrzeje Twoją duszę.

    OdpowiedzUsuń
  2. ~Julia4 lutego 2014 20:41

    Doswiadczam ZIMNA fizycznego I psychicznego. Nie wiem, ktore gorsze ?

    OdpowiedzUsuń
  3. angel2625 lutego 2014 09:49

    zdecydowanie to psychiczne...na fizyczne coś sie da zaradzic..ciepła herbata..koc...
    na psychiczne już niewiele da się...

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej