Los.

Życie co jakiś czas daje mi nadzieję.
By dość szybko ją zabrać...
wydłuża oczekiwania...
wyostrza zmysły...
każe trwać.

Sprawia, że znikam z linii spojrzeń...

Wymusza ze mnie same czasowniki w czasie przeszłym.
Miałam.Byłam.doświadczałam.Czułam.
Bałam się.
Straciłam.
Oczekiwałam.
Łudziłam się.

10446569_786847061327400_667173019171840882_n

Komentarze

  1. Mnie zabija klamstwo, o ktore potykam sie teraz codziennie ... Jak mozna TAK klamac ? Jak mozna klamac dzieci w tak perfidny sposob ? Jak mozna budowac zycie " na nowo " na nieszczesciu osob kiedys najblizszych. Nie zrozumiem swiata ... Moje czasowniki w czasie przeszlym- bylam, czulam, cieszylam sie, odczuwalam, wierzylam, ufalam .... Teraz jest wiele zaprzeczen ...Kazde prawdziwe.

    OdpowiedzUsuń
  2. kłamać...to jest najgorsze ,że zawiera sie w kazdym czasie.

    też wiele rzeczy spraw nie rozumiem.nie pojmuję.
    nie wiem do czego mam być na tym świecie.
    nie czuję swojej"misji"...

    chyba że do stwarzania cierni przeszłości.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

jesiennieję...

bang,bang.