Aga..zamknij wieko do skrzyni bólu.

Rozglądam się za czymś..co utemperowałoby moją wrażliwość.
Dostosowuję się milcząc...
Mówienie wymaga bezgranicznego wysiłku...
Między nocne godziny, już któryś raz w ostatnim czasie, wkrada się bezsenność....
Niemoc zaśnięcia...
sztywność myśli, naprężonych do bólu...
z obłędnym wektorem skierowanym ku sobie...

Na tą chwilę trochę nie umiem poradzić sobie ze sobą samą...
Osłabiona odporność na wirusy bytu, które niweczą świadomość...
pozostawiając jedynie desperacką i drapieżną determinację istnienia bez sensu i pożytku...
czyni ze mnie społecznego wyrzutka...
intelektualnego menela i emocjonalne guano...

Nieustannie stoję przy otwartej skrzyni bólu..i zamiast poczuć ze mogę zamknąć już wieko-muszę tam ciągle jeszcze coś dokładać...

szukam klucza.


DSC03885

Komentarze

  1. ~matka29 marca 2015 10:15

    Pani Tamaro, czy mogła bym prosić Panią o pomoc? Moja córka została wykorzystana przez kuzyna. W sądzie toczy się sprawa a ja kompletnie nie umiem sobie z tym poradzić

    OdpowiedzUsuń
  2. ~angel29 marca 2015 23:01

    Witam...prosze napisac na maila. Angel26.81@gmail.com

    tyle ile wiem-podpowiem..pomoge..wytlumacze. pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

czy...?

Obraz
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)    
Czytaj więcej

jesiennieję...

Obraz
sortuję myśli... poleruję wspomnienia..te lepsze..lżejsze.... te, w których można się przejrzeć... Bezimienny anioł przysiadł na mym parapecie... skrzydeł swych użyczając na chwilę... To był trudny czas...choć szczęśliwy... nie myślałam że nadmiar szczęścia może tak osłabić:) a jednak... mój oprawca...gwałciciel...jest winny... takie oczywiste..a wciąż tak trudno uwierzyć w tą oczywistość... Czuwam.... Rozbieram się ze słów i patrzę... czy jest pod nimi coś, czego pragnęłabym dotknąć?  Obnażyć siebie? Bezbronnie i ufnie przyjąć to, przed czym uciekam? ...pozwoliłam gołębim skrzydłom wpleść się w moje włosy... ...jesiennieję...    
Czytaj więcej

bang,bang.

Obraz
boję się wyjść. i boję się zostać. boję się jak wychodzisz. i boję się jak wracasz. wolę sama wybrać czas i rodzaj śmierci. nie skazuj mnie na brak kontroli nawet w tej jedynej mojej chwili. Bo przecież to się i tak wydarzy.
Czytaj więcej