boli...
zmęczona
strachem
zmęczona
próbowaniem
co rano
zmęczona
walką
o ciągłość
o sens
o konsekwencję
o logikę
wpis
krótki
urywany
jak oddechy
czy...?
Czy ofiara wykorzystania seksualnego może jeszcze kiedys zyć normalnie? a jeśli tak..czy znacie kogoś takiego? i jak on/ona to zrobiła? czy ktoś taki jak ja...ma prawo być?żyć? cieszyć się? czy ktoś taki jak ja...będzie kiedyś czuł się inaczej niż mała dziwka? szmata którą się używa? czy to możliwe? czy realne? czy ktoś może mi pomóc umrzeć? "Ten strach jest we mnie już od dawna. Strach, że wszystkie kontury,kształty i kolory realnego świata, odbudowane z takim trudem i z taką miłością, mogą się rozwiać w chwili zwątpienia, "nagle zgasnąć" jak księżyc w wierszu Blake'a." (S.Plath)
A moze trzeba wreszcie dotknac kogos mocno, uchwycic za reke? Zjesc cukierka nie liczac uspionych w nim kalorii? A moze trzeba owo "cos " zamienic w konkret, ktory nie ulotni sie z niespelnionymi marzeniami? Moze tak trzeba? Nie wiem.
OdpowiedzUsuńkonkrety nie są łatwe...oczywiscie nie są też niemożliwe...mocne łapanie kogoś za ręke...prawie zawsze konczy sie tym, że żałuję iż zaufalam....CZasem wolę tylko muskać..mieć substytut pewnosci ze nie jestem sama......ze to w ogóle jest...wiesz..moze to ja jestem jakaś pechowa...
OdpowiedzUsuńNie mysle, zebys to Ty byla pechowa. Moze trzeba tylko inaczej spojrzec na swiat. Dodac mu kolorow?
OdpowiedzUsuń